بر دیوار گچی خیالم لم داده ام

وکرور کرور پلکهای چشمانت را ورق می زنم

از همسایه دیوار به دیوارمان بپرس

دخترک خیالم را می گویم

همانکه شبنامه لبخند هدیه می کرد به باد

هر شب مطالعه ات می کردم

تا...تا از یادت نبرده باشم در بلوای خوابهای پریشان کودکیم